Ο Δήμαρχος Νίκος Σαράντης συμμετείχε στην Ημερίδα της Αντιπεριφέρειας Δυτ. Αθήνας για την κρίση και την κοινωνική αλληλεγγύη.

Ο Δήμαρχος Νίκος Σαράντης συμμετείχε στην Ημερίδα της Αντιπεριφέρειας Δυτικής Αθήνας για την οικονομική κρίση και τις δράσεις κοινωνικής αλληλεγγύης στη Δυτική Αθήνα.
 
Ακολουθεί η παρέμβαση του Δημάρχου Αγίων Αναργύρων – Καματερού Νίκου Σαράντη στην Ημερίδα που διοργάνωσε η Αντιπεριφέρεια Δυτικής Αθήνας στο ΚΥΒΕ Περιστερίου την Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου με θέμα
 «Η Δυτική Αθήνα: Οικονομική Κρίση- Ανεργία – Αλληλεγγύη».
 
Κύριε Περιφερειάρχη, κύριοι συνάδελφοι, αγαπητοί φίλοι,
Η σημερινή εκδήλωση που διοργάνωσε η Αντιπεριφέρεια Δυτικού Τομέα γίνεται δυστυχώς σε μια στιγμή που είναι επίκαιρη όσο ποτέ τις τελευταίες δεκαετίες.
Οι περισσότεροι από μας, οι άνθρωποι της Αυτοδιοίκησης και των κοινωνικών φορέων, δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε πριν λίγα μόλις χρόνια ότι θα ζούσαμε ξανά στην Ελλάδα τέτοιες στιγμές, ότι τα ζητήματα της ανακούφισης της φτώχειας, της ανεργίας, του κοινωνικού αποκλεισμού, θα έρχονταν με τέτοιο εκρηκτικό τρόπο στο επίκεντρο της κοινωνικής αλλά και της πολιτικής ζωής.
Όσοι με ξέρετε προσωπικά, γνωρίζετε ότι δεν είμαι οπαδός ούτε του λαϊκισμού ούτε της καλλιέργειας εύκολων εντυπώσεων.
Και επίσης να προσθέσω ότι δεν είμαι εναντίον της φορολογίας γενικώς και αορίστως, γιατί στα φορολογικά έσοδα στηρίζονται οι πολιτικές της αναδιανομής, που είναι ο πυρήνας κάθε σύγχρονης προοδευτικής πολιτικής.
Αλλά αυτό που αντιμετωπίζουν τα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα στην πατρίδα μας τους τελευταίους μήνες, με τις μειώσεις μισθών
και την ταυτόχρονη αύξηση της φορολόγησης,  είναι μια επίθεση χωρίς προηγούμενο, μια αληθινή κατεδάφιση.
Αδυνατώ στ’ αλήθεια να προσδιορίσω το ρεαλιστικό σημείο εκκίνησης για την άσκηση μιας πολιτικής στήριξης των ευπαθών κοινωνικών ομάδων. Γιατί ποιος θα αποφασίσει αν είναι περισσότερο ευπαθής ο άνεργος ή ο συνταξιούχος των 500 Ευρώ
ή ο εργαζόμενος με μειωμένο ωράριο και μισθό ή τα ΑμεΑ ή η πολύτεκνη οικογένεια;
Για να μην αναφέρω το τραγικό φαινόμενο οι ίδιοι οι εργαζόμενοι στις Υπηρεσίες μας να παίρνουν στο χέρι λιγότερα από 500 Ευρώ το μήνα, εφόσον έχουν ένα στεγαστικό δάνειο με το οποίο απέκτησαν επιτέλους πρώτη κατοικία. Κι αν δεν είχαν αυτό θα είχαν προφανώς να πληρώσουν νοίκι.
Αν δεν υπάρξει επειγόντως μια θεαματική ανατροπή της οικονομικής συγκυρίας και της ασφυκτικής περιοριστικής πολιτικής που επιβάλλουν στη χώρα οι ξένοι δανειστές, η συζήτηση για την αντιμετώπιση της φτώχειας θα καταστεί χωρίς περιεχόμενο, γιατί σύντομα οι φτωχοί θα είναι η απόλυτη πλειοψηφία του πληθυσμού.
Τούτων δεδομένων, δεν μπορεί κανείς αυτή την ώρα
να προτείνει σε τοπικό επίπεδο κάτι διαφορετικό από την υλοποίηση κάθε προγράμματος και πρωτοβουλίας που προσθέτει κάποιους πόρους στη Σισσύφειο προσπάθεια στην οποία έχουν αποδυθεί οι Κοινωνικές Υπηρεσίες και συναφείς δομές όλων των Δήμων της περιοχής μας. Αυτός ο δύσκολος αγώνας αποτελεί, όπως γνωρίζω, προτεραιότητα όλων μας τη φετινή χρονιά
και είμαι βέβαιος ότι θα βρούμε τους τρόπους να αλληλοβοηθηθούμε και να αυξήσουμε την συνολική αποτελεσματικότητα μας, σε μια υπόθεση που χρειάζεται πολλά έργα και λίγα λόγια.
  
 
 

Share this post