Δήλωση Προέδρου ΠΕΔΑ και Δημάρχου Αγίων Αναργύρων - Καματερού Νίκου Σαράντη

ΔΗΛΩΣΗΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΠΕΔ ΑΤΤΙΚΗΣ ΝΙΚΟΥ ΣΑΡΑΝΤΗ ΓΙΑ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΟΥ 2013 ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

«ΔΙΑΦΩΝΟΥΜΕ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΙ ΚΑΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ, ΟΥΤΕ ΤΩΡΑ, ΟΥΤΕ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ»
 
Η θέση του Προέδρου της ΠΕΔ Αττικής  στο θέμα των απολύσεων εργαζομένων είναι ξεκάθαρα αρνητική από την αρχή, από την πρώτη στιγμή που τέθηκε το ζήτημα.
Θα σταθώ ιδιαίτερα στην απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των Δημάρχων της Αττικής στις 22 Αυγούστου γιατί πιστεύω ότι έχει μια ιδιαίτερη σημασία. Εκείνη η απόφαση για τις κινητοποιήσεις των Δήμων που ακολούθησαν είχε ψηφιστεί από μια πολύ μεγάλη πλειοψηφία, είχε ψηφιστεί και από όλες ανεξαιρέτως τις παρατάξεις που δεν συμμετέχουν στη διοίκηση της ΠΕΔΑ, ακριβώς επειδή περιλάμβανε μια τόσο ξεκάθαρη θέση: καμιά απόλυση, καμιά εφεδρεία στην Αυτοδιοίκηση.
Κατά τις μεγάλες κινητοποιήσεις των Δήμων το μήνα Σεπτέμβριο πορευτήκαμε μαζί Διοικήσεις των Δήμων και εργαζόμενοι, με κοινές μεγάλες συγκεντρώσεις και κοινά αιτήματα. Και ότι πετύχαμε τότε, που αποσπάσαμε χάρη και μόνον χάρη στις κινητοποιήσεις μας τα απαραίτητα χρήματα για να συνεχιστεί η λειτουργία των Δήμων, το πετύχαμε επειδή είμαστε όλοι ενωμένοι.
Θέλω να τονίσω ότι είναι ένα τελείως διαφορετικό ζήτημα η πιθανή αναδιάταξη εργαζομένων στην Αυτοδιοίκηση, το να μετακινηθούν δηλαδή κάποιοι υπάλληλοι από τον ένα Δήμο σε έναν άλλο όπου υπάρχει μεγάλη έλλειψη προσωπικού. Η κυβέρνηση επιχειρεί να συνδέσει τα δυο ζητήματα, αλλά δεν πρέπει να πέσουμε στην παγίδα.
Αν είναι να μετακινηθεί ένας εργαζόμενος η προβλεπόμενη διαδικασία υπάρχει και λέγεται μετάταξη, όχι διαθεσιμότητα. Και μάλιστα, με βάση το Μνημόνιο 3 οι μετατάξεις μπορούν να γίνονται πια υποχρεωτικά. Άρα τι χρειάζεται η διαθεσιμότητα για μια μετακίνηση;
Όχι αγαπητοί συνάδελφοι. Την πόρτα των απολύσεων θέλουν να ανοίξουν και αυτό δεν πρέπει να τους το επιτρέψουμε.
Άλλωστε κι εμείς γνωρίζουμε να διαβάζουμε τον Τύπο και να ενημερωνόμαστε για τις προθέσεις των δανειστών της χώρας. Το χθεσινό Σπήγκελ είναι ξεκάθαρο. Ονόματα απολυομένων ζητούν οι δανειστές, εδώ και τώρα. Και συνδέουν αυτή την απαίτηση τους με την εκταμίευση της δόσης.
 
Η απόφαση μας πρέπει να είναι ότι όχι μόνον διαφωνούμε απολύτως με τις απολύσεις εργαζόμενων από τους Δήμους  μας αλλά ότι δεν θα επιτρέψουμε να εφαρμοστεί καμιά τέτοια απομάκρυνση, ούτε τώρα ούτε στο μέλλον.
Άλλωστε όλοι καταλαβαίνουμε ότι αν αφήσουμε να ανοίξει μια τέτοια ιστορία, δεν ξέρουμε πως θα εξελιχθεί στο μέλλον. Σήμερα ζητούν 2.000 ονόματα, σε 6 μήνες θα ζητήσουν 20.000 ονόματα. Γι’ αυτό πρέπει να τους σταματήσουμε τώρα, με τον κοινό μας αγώνα.
Η Αυτοδιοίκηση βρίσκεται στο επίκεντρο μιας γενικότερης επίθεσης και προσπάθειας απαξίωσης. Με τα νέα μέτρα και τον προϋπολογισμό του 2013 δυσχεραίνεται κι άλλο η δουλειά και η αξιοπρεπής λειτουργία των αιρετών, αμφισβητείται η αυτοτέλεια των Δήμων και ανοίγει η πόρτα της επιβολής καθεστώτος εποπτείας, μειώνεται κι άλλο η χρηματοδότηση των Δήμων που μας έχει φέρει στη συνεχή αγωνία να διασφαλιστεί η μισθοδοσία των εργαζόμενων.
Πολλοί συνάδελφοι το τελευταίο διάστημα έχουν περιγράψει τον ευτελισμό που υφιστάμεθα μέσα από αυτή τη συνεχή υποβάθμιση των Αυτοδιοικητικών θεσμών. Λένε αυτοί οι συνάδελφοι : ποια αξία έχει πλέον σήμερα να είσαι Δήμαρχος όταν σου στερούν κάθε δικαίωμα επιλογής και κάθε αυτοτέλεια.
Εγώ λοιπόν θα διαφωνήσω σε ένα σημείο: έχει μεγάλη αξία σήμερα να είσαι Δήμαρχος. Αύριο μπορεί να μην έχει καμία, αλλά σήμερα έχει.
Γιατί σήμερα ως Δήμαρχοι, ως αιρετοί συνολικά, καλούμαστε να δώσουμε μια μεγάλη μάχη.
Μέσα στη συνολική ηθική απαξίωση του πολιτικού συστήματος, είμαστε ο θεσμός που εξακολουθεί να έχει την εμπιστοσύνη μεγάλου μέρους πολιτών, αποτελούμε το στήριγμα των αδυνάμων και του κοινωνικού κράτους. Αυτό το ζούμε καθημερινά, άσχετα με μεθοδευμένες κινήσεις αμαύρωσης των Αυτοδιοικητικών θεσμών στα ΜΜΕ και χειραγώγησης της κοινής γνώμης.
Έχουμε λοιπόν η σημερινή γενιά αιρετών στους ώμους μας τη μεγάλη ευθύνη να υπερασπιστούμε τους Αυτοδιοικητικούς θεσμούς , τα συμφέροντα των κατοίκων, το δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα της Αυτοδιοίκησης.
Αυτή την ευθύνη προτείνω να μην την παραδώσουμε αμαχητί. Όχι, να μην πούμε «δεν μπορούμε να παλέψουμε, είμαστε ολίγοι, ανεπαρκείς, μας λείπει το θάρρος, η ικανότητα, η πολιτική σκέψη». Να μην το βάλουμε στα πόδια.
Δεν είναι μόνο οι απολύσεις ο άμεσος κίνδυνος που αντιμετωπίζουμε. Πάλι σε λίγες μέρες δεν θα βγαίνουν οι μισθοδοσίες σε πολλούς Δήμους. Αγωνιούμε όλοι αν θα έχουμε πετρέλαιο για τα σχολεία και τους Σταθμούς, αν θα μπορέσουμε να υλοποιήσουμε τα στοιχειώδη προγράμματα κοινωνικής στήριξης απόρων οικογενειών τα Χριστούγεννα και τον χειμώνα που έρχεται.
Να διεκδικήσουμε λοιπόν όλα αυτά που δικαιούμαστε, με το θέμα της υπεράσπισης όλων των θέσεων εργασίας σε κεντρική θέση, όλοι μαζί,  το σύνολο των Δήμων, των εργαζόμενων και των κατοίκων που στηρίζονται στους Δήμους για την καθημερινή εξυπηρέτηση τους.
Και να μην επιτρέψουμε να δημιουργηθούν τετελεσμένα. Έχουμε αποφασίσει τη σύγκλιση του Συνεδρίου της ΚΕΔΕ στις αρχές Δεκέμβρη και σίγουρα από εκεί θα χαραχτούν οι γραμμές και οι μέθοδοι διεκδίκησης μας.
Αλλά αν μέχρι το Συνέδριο έχουν γίνει οι πρώτες απολύσεις και έχουν αρχίσει οι αδυναμίες πληρωμών σε Δήμους, κινδυνεύουμε να πάμε σε ένα Συνέδριο – μνημόσυνο, όπου απλώς θα διαπιστώσουμε τη διάλυση μας.
Άρα ανάλογα με τις εξελίξεις των επόμενων ημερών μπορεί να χρειαστεί να πάμε είτε σε επιτάχυνση του Συνεδρίου, να γίνει δηλαδή ακόμη και σε 10 μέρες, είτε σε δυναμικές κινητοποιήσεις πριν το Συνέδριο.
Ελπίζω ότι παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες και την προσωπική πίεση που γνωρίζω ότι όλοι υφιστάμεθα, θα αρθούμε όλοι στο ύψος των περιστάσεων και θα τιμήσουμε την μεγάλη ευθύνη που έχουμε αναλάβει με την εκλογή μας προς τους εργαζόμενους στους Δήμους και προς τους συμπολίτες μας.
 
 
 

Share this post